Wat zoetwatervissers vaak niet kunnen, kunnen wij zeevissers gelukkig meestal wel..... het meenemen voor consumptie van de gevangen vis. Nog steeds zijn de rivieren en andere wateren in Nederland vaak behoorlijk vervuild, zodat het terugzetten van de gevangen vis meestal noodzakelijk is. Al is het dan maar om ons geweten tevreden te stellen: wie weet wat voor een ernstige kwalen we een ander bezorgen door hem of haar een portie versgevangen zoetwatervis voor te schotelen.
 
We nemen dan dus maar het zekere voor het onzekere en zetten de vis netjes terug. Toch is het vaak erg moeilijk om bijvoorbeeld een grote snoekbaars weer aan het water toe te vertrouwen, zodat toch het nodige aantal zoetwatervissen in de pan terecht komt.

Hoewel de zee uiteraard ook te lijden heeft onder de menselijke vooruitgang, schijnt de hierin gevangen vis nog steeds als 'gezond' bestempeld te mogen worden. De zee schijnt nog steeds groot genoeg te zijn om alle rotzooi voldoende te kunnen verdunnen. De concentraties vergif die in zeevis wordt aangetroffen liggen onder de door de deskundigen vastgestelde grenzen en we hoeven dus geen schuldgevoel te hebben als we onze familie en vrienden laten mee-eten.

Als u, na dit alles, nog steeds trek in een maaltje zelfgevangen vis heeft, kunt u rustig verder lezen in deze rubriek. Het zou mij echter niet verbazen als u een paar regels geleden al bent afgehaakt...........