Alex van Til is 58 jaar en woont in Pijnacker (ZH). Hij is getrouwd en heeft drie jaar geleden dankzij zijn zwager kennis gemaakt met zeevissen. Nu is hij er zo'n beetje aan verslaafd. Alex heeft een zeewaardige boot en is samen met zijn zwager lid van twee zeevissverenigingen: WSV 's-Gravenzande en de Zandvoortse Zeevis Vereniging (ZZV).

Met de ZZV gaan Alex en zijn zwager elk jaar mee naar Noorwegen om een week aan het vissen te wijden.

De WSV is eigenlijk de thuisbasis van beide heren. Ze vissen allebei maar liefst 15 strandwedstrijden per jaar in competitieverband.

Daarnaast doen deze fanatieke zeevissers mee aan eenzelfde aantal bootviswedstrijden en tussendoor nog een aantal andere wedstrijden.

Kortom: vrijwel iedere week wordt er wel gevist.

Bekende visstekken voor Alex en zijn zwager zijn: het strand van 's-Gravenzande, Hoek van Holland, Callandkanaal, Nieuwe Waterweg, pier in Scheveningen en de pier in IJmuiden.

Daarnaast hebben beide heren nog een andere hobby: forelvissen. En dan het liefst bij forelvijvers van De Wodstek in Ruinerwold in Drenthe. Dit doen ze enkele keren per jaar en dan twee sessies achter elkaar.

---

Het NK kleinbootvissen 2011 door de oren en ogen van een parkeerwacht

Onze club organiseerde dit jaar het NK kleinbootvissen 2011 op 14 mei 2011. Voor de uitvoering van het geheel werd er een beroep gedaan op de strandvissers. Er werd zelfs een zeer uitgebreide voorlichtingsavond georganiseerd op 9 mei, compleet met een video-presentatie en de nodige instructies voor het parkeerbeleid, het te water laten van de boten en natuurlijk het landen na de wedstrijd.

Deze hele presentatie was in elkaar gezet door Mark en liet aan niets te wensen over. Er waren dan ok weinig vragen na afloop. De meest trouwe bezoeker was Eric Duyvesteyn. Maar hierover later meer.

En toen werd het 14 mei 2011......

De strandvissers werden netjes gehesen in een shirt van de vereniging en een oranje hesje, zodat niemand ze over het hoofd kon zien. Helaas was de fourage vergeten.

Alex, Koos en Arthur namen het parkeerbeleid voor hun rekening. Om zes uur aanwezig om de eerste deelnemers op te vangen en er voor te zorgen dat er geen opstoppingen ontstonden. Nou, de eerste boten waren er al toen wij aankwamen.

Om half zeven kwamen de eerste al, de G216 van de van Tolletjes waren ruim op tijd want ze zouden wel even Nederlands Kampioen worden. Een specie-kuip om de motor warm te laten draaien en een goed humeur. Wat kon er nog fout gaan.....???

Ja hoor, de motor begon te pruttelen als een ouwe koffiepot en er werd zelfs gedacht om maar niet te starten. Maar toch  gegaan.
 
Langzamerhand liep de parkeerplaats vol met trailers en werd het duidelijk dat er op zee geen verkeersborden staan. Zeker 10 auto's met trailer negeerden de eenrichtingsborden aan begin van het parkeerterrein en kwamen als spookrijder aan.

Wel volgde iedereen keurig de aanwijzingen van de parkeerwachters op en verliep het parkeren keurig en zonder problemen. En toen de tractoren begonnen te rijden was het een makkie, de trailers werden aangekoppeld en weggereden om te water te worden gelaten.
 
Nee, Eric had alles keurig geregeld, was overal bij geweest en prima van alles op de hoogte. En nu het parkeerbeleid in goede handen was, ging hij zelf met een ploeg naar het strand om de boten te water te laten Hij was tenslotte overal van op de hoogte.

Twee man per boot om de boot te keren en door de branding te helpen maar daar begon het al: er stond meer wind en branding dan we gehoopt hadden. Er moest dus goed naar de zee gekeken worden, zodat je de golven aan kon zien komen en niet verrast werd. De golven konden ook in "groepjes" komen van drie, vijf of zeven. Als je dat telde wist je wat je te wachten stond.....

Ja ja Eric had goed opgelet tijdens de presentatie. Maar ja, er stond meer branding dan we verwacht hadden en er waren vier man nodig om de boten te keren en door de branding te helpen.

En toen gebeurde het........ die ene golf had Eric niet gezien of had Eric die golf gemist, hoe dan ook........... Eric ging volledig kopje onder. De reddende hand van Marco greep hem in zijn kladden en trok hem spartelend als een verzopen visje boven water. Toen dat koppie bovenkwam moest ik eerst denken aan de kop van een albino zeehond maar het was toch echt Eric Druipfestein. Dat dat nou net hem moest gebeuren.

We hebben na afloop wel gelachen maar het was wel even schrikken. Marco, bedankt voor je reddende hand.
 
Een boot ging helemaal de zee niet op omdat de motor niet lekker liep. En zo startten er 24 boten vanuit 's-Gravenzande, 10 vanuit Hoek van Holland en 11 vanuit Scheveningen. In totaal 45 boten op zee. Maar helaas zou dat niet lang zo blijven.

Al na anderhalf uur kwam de eerste terug. Zijn boot hield het niet droog en er werd meer gehoosd dan gevist. Het was ook meer een soort sloep, zonder kajuit/hut, maar wel met 4 rode ponen en een zeebaars.

Wel respect om onder deze omstandigheden het toch te proberen. Ik moet wel zeggen dat deze schipper toch echt het leukste en mooiste vismaatje had en heeft, maar helaas was daar geen prijs voor.

En toen 3 boten met motorpech terug waren werden de zeebenen toch zwaar (en voor sommigen te zwaar) op de proef gesteld. De een na de ander kwam zeeziek terug met verhalen van een bokkige zee tot metershoge golven waarachter de andere boten uit het zicht verdwenen.

Groen, geel en paars waren de kleuren waar ze over spraken.

En zo ook de eerste boot: de G216 met de van Tolletjes. De motor haperde nog steeds en dus lagen ze niet zo ver uit de kant en waren al om 12 uur weer binnen. Beroerd genoeg en met bijna 24 kilo schar, niet slecht voor startnummer 13. Uiteindelijk bleek  dat nummer goed voor een 5 PK buitenboordmotor en eindigden de van Tolletjes toch nog op de tiende plaats. Misschien was dit wel hun kans geweest om kampioen te worden. Wie zal het zeggen.......
 
Om 14.00 uur was de wedstrijd afgelopen en bleek dat sommige bootvissers geen loopvissers zijn. Want als je je boot netjes afgespoeld hebt, zet je hem met de auto zo dicht mogelijk bij het clubhuis, zodat anderen er omheen moeten rijden. Hierdoor werd dat laatste stukje parkeren toch nog een klein beetje een rommeltje werd. Uiteindelijk is alles goed gekomen. En toen de bus uit Petten ook binnen was,
konden de loterij en de prijsuitreiking beginnen.

Rest mij nog een paar opmerkingen te maken.....

WAT EEN PRACHTIGE PRIJZENTAFEL

SPONSOREN BEDANKT !!!
 
Een prachtige dag die zeker voor herhaling vatbaar is.

2013 is nog vrij
 
 
Alex van Til