In mijn vorige artikel, Irene's eerste keer, heb ik geschreven over mijn eerste ervaringen met zeevissen. Waar ik nog niet over heb geschreven, is de leuke contacten die we die dag opdeden. Regelmatig kwam er iemand langs voor een praatje. Een visser, of gewoon een belangstellende.

Zo maakten we een praatje met een aardige meneer die vertelde dat 25-30 jaar geleden veel meer vis werd gevangen dan tegenwoordig. Vroeger werden er volgens hem vooral veel meer platvissen gevangen dan tegenwoordig op de stek waar wij zaten.

Waar je ze vroeger achter elkaar uit het water haalde, is het nu meer bijzonder om een platvis te vangen. Tegenwoordig wordt meer zeebaars of makreel gevangen.

Wat de oorzaak is van de mindere vangsten tegenwoordig op die stek, is onduidelijk. Misschien wordt er gewoon teveel vis gevangen. Of misschien heeft het afsluiten van de Oosterschelde nadelige invloed op de visstand. Het blijft onduidelijk, volgens deze ervaren zeevisser.

Ik vond het leuk om op die manier ervaringen uit te wisselen en van elkaar te horen wat er gevangen werd of wat er juist niet gevangen werd.. Want niet iedereen had evenveel succes.

De makreelvissers hadden het meeste resultaat. Degenen die op zeebaars visten, zoals wij, waren minder succesvol. Maar voor de meeste vissers mocht dat de pret niet drukken. Vissen is ook een ontspannende hobby en zeker op zo'n warme, zonnige dag!

Nadat wij na een heerlijke dag waren uitgevist, gingen we zelf eens bij de andere vissers kijken.

Op een mooie stek ontmoetten wij Stef uit Rotterdam, die op makreel aan het vissen was met kunstaas. Hij vertelde erg enthousiast over zeevissen en was zelf 8 jaar een actief zeevisser. Terwijl we een praatje aan het maken waren, sprongen om ons heen kleine visjes uit het water. Een teken dat er makrelen zwemmen, leerde ik die dag.

De makrelen zwemmen achter de scholen visjes aan en de visjes springen soms boven het water uit om te ontsnappen aan de makrelen. Voor de visser handig, want zo kun je goed zien waar de makreel zwemt en je dus ongeveer moet werpen.

Hoewel dat niet altijd even makkelijk is, want de visjes en de makrelen zwemmen in een aardig tempo voorbij! Daarom is het vaak net zo goed om gewoon ver uit te werpen en binnen te halen zonder je te richten op de springende visjes.

Terwijl we een praatje aan het maken waren met Stef, wierp hij een aantal keren uit. Ik hoopte natuurlijk dat hij iets zou vangen, want dat had ik nog niet meegemaakt die dag.

En ja hoor, al snel had hij een makreel! Zo te zien aan zijn hengel was het ook zeker geen kleintje! Maar helaas. De makreel wist zich voortijdig te bevrijden, dus deze telde niet mee. En ik had nog steeds geen makreel gezien...

Maar na nog een aantal worpen was het wel raak en de makreel werd binnengehaald. Ik kreeg even de tijd om een mooie foto te maken. Stef haalde de makreel snel van de haak en gooide hem keurig weer terug. Op naar de volgende makreel!

Tot de volgende keer met hopelijk een eigen vangstbericht!

Irene